Nie pamiętam takiej pogody w lutym w Toronto. Ba, nawet w Ankarze nie było tak ciepło. Wiosna, plus 5 za oknem, ptaki śpiewają, komary, meszki i inne paskudztwa zaszyte na przezimowanie zacierają z radości swoje skrzydła i szykują ssawki na czerwiec… Oj będzie tego robactwa wiele, bo prawie nic nie wymarznie. Tymczasem w Bukareszcie i na Bałkanach mrozy jakich najstarsi Bułgarzy i Rumunii nie pamiętają, w Europie Środkowej i Wschodniej ludzie zamarzają na śmierć, moim rodzicom kurczą się zapasy opału, którego ceny podobno znowu poszły w górę. Sprawa opału na Śląsku i w innych miejscach w Polsce to niezły paradoks. Powietrze zimą jest ciężkie i lepkie od dymu, sadzy i brudu, bo niektórzy ludzie palą w piecach co tylko się da, włączając śmieci. Co z tego, że moi rodzice i inni palą tylko węgiel i chętnie by zamienili piec węglowy na gaz, skoro wszystkie metody ogrzania domu zimą są zaporowo drogie a gazem palą tylko bardzo bogaci. Dlatego spora częśc mieszkańców woli wdychać trujące smrody. Ludzie po tym chorują, szerzą się różne choroby płuc, państwo wydaje ciężkie pieniądze na opiekę medyczną i tak dalej. Zima na Śląsku przypomina Londyn z czasów Dickensa – brud, smród, dymy i sadza. Nic dziwnego, że ludzie ponurzy i mało w nich optymizmu.

Nasi sąsiedzi sprzedali dom. Wyremontowali go całkiem, rozbudowali i zupełnie pozbawili wiktoriańskiego charakteru. Na górze były trzy pokoje, które zmienili na dwa bardzo duże, przy czym na środku jednego z nich postawili ogromną wanne z masażem:) Jak widać komuś się spodobało, bo kupcy się znaleźli. Ciekaw jestem kto zacz, trochę się martwimy, bo sąsiedzi byli bardzo mili acz czasem głosni a nie ma pewności, że nowi będą równie mili. Kiedy się mieszka w połówce zawsze niestety trzeba brać pod uwagę sąsiadów. Jestem dobrej myśli i mam nadzieję, że nie trafia nam się jacyś neurotyczni przeciwnicy psów i małych dzieci;) Póki co pozostali sąsiedzi ekscytują się kwotą za którą nasz sąsiad dom sprzedał. Nasza dzielnica jest na drugim miejscu wśród najpopularniejszych “rozkwitających i przyszłościowych” dzielnic w Toronto, więc wiążą się z tym szybsze transakcje i wyższe ceny. Wygląda na to, że nasz instynkt nas nie mylił i udało nam się wprowpadzić na nasze włości zanim dzielnica sie całkiem zgentryfikuje, czego symbolem zwykle jest kawiarna Starbucksa na rogu. Z jednej strony cieszę się, że nie musimy teraz szukać domu, z drugiej czasem mnie korci, żeby się przeprowadzić. Mieszkamy w naszym domu już ponad trzy lata, co jest naszym rekordem. Bez obaw, w najbliższym czasie nigdzie się nie wynosimy, musimy najpierw dom odremontować, a na to trzeba czasu.



Odkryliśmy kolejny świetny kryminał brytyjski, również robiony przez BBC. To “Luther”, którego głównym bohaterem jest detektyw “z problemami”. Jest niepodobny do innych, a raczej kojarzy mi się trochę z ciemnymi kryminałami Chandlera i pscyhologicznymi opowieściami kryminalnymi Simenona. Bardzo smaczna a główny aktor jest fenomenalny, podobnie jak główny (póki co) Schwarzcharakter. Luher ma aż 8,6 gwiazdek w IMDB, co bardzo rzadko się zdarza.